Banner 728x90px camera
Παρακολουθώ με μεγάλο ενδιαφέρον τις εξελίξεις σε πολλά επίπεδα και σε διαφορετικές κατευθύνσεις μέσα από τον ψηφιακό κόσμο, τον κόσμο των social media. Ο ψηφιακός κόσμος δεν είναι πλέον μόνο εργαλείο επικοινωνίας ή διαφήμισης, είναι χώρος άντλησης πληροφορίας και παραγωγή είδησης, σφαίρα δημοσίου διαλόγου, παραγωγή και διαμόρφωση πολιτικής αλλά και μέσο πολιτικής προπαγάνδας ή χώρος τέλεσης αδικημάτων.
Επιβάλλεται λοιπόν ένα σοβαρό ρυθμιστικό πλαίσιο που να προστατεύει όλους τους χρήστες, και κυρίως τους πραγματικούς χρήστες, εφόσον υπάρχουν κατά κόρον και τα διαδικτυακά ρομπότ ή πιο απλά τα ψεύτικα προφίλ χρηστών.
Τα sosial media είναι ο μεγεθυντικός φακός της ίδιας της κοινωνίας. Είναι ανησυχητική η αντανάκλαση της πόλωσης των κοινωνιών και της κρίσης της Δημοκρατίας. Είναι ανησυχητική η μετατροπή των social media σε λαϊκό δικαστήριο. Επικίνδυνη η χρήση τους για τη διάδοση της παραπληροφόρησης και την ρητορική μίσους. Οι πολίτες είναι σχεδόν πάντα θύματα των πρακτικών αυτών και δεν γνωρίζουν καν πως λειτουργούν οι αλγόριθμοι και τι κρύβεται πίσω από αυτούς. Παρασύρονται σε φανατικές συμπεριφορές και εναντιώνονται στους συμπολίτες τους ενώ θα έπρεπε να έχουν κοινό σκοπό και όραμα για κοινωνική ευημερία, δικαιοσύνη, ασφάλεια, προστασία των δικαιωμάτων τους και προάσπιση της δημοκρατίας. Αδιαφορούν για τη γνώμη των ειδικών και γίνονται αυστηροί κριτές επί παντός θέματος.
Από την επέλαση του κορονοϊού κι ό.τι αφορά αυτόν, την διεξαγωγή των αμερικανικών εκλογών, την ύπαρξη ή μη αστυνομίας εντός Πανεπιστημίων, την απεργία πείνας του Κουφοντίνα, τον ερχομό του metoo στην Ελλάδα λόγω σοβαρών καταγγελιών για εγκλήματα σεξουαλικής φύσης κλπ θεμάτων, τα social media πρωτοστατούν και η ελευθερία χωρίς μέτρο, κάπου μετατρέπεται σε ασυδοσία.
Η ελευθερία της έκφρασης του λόγου είναι ένα συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα απέναντι στο Κράτος και τις Αρχές. Επιτρέπεται να λέμε την άποψή μας χωρίς να διωκόμαστε. Ελευθερία της έκφρασης δεν είναι έκφραση δίχως όρια, που προσβάλει και απειλεί την ίδια την δημοκρατία. Είναι ένα σύνθετο θέμα με λάθος προσέγγιση. Απαιτείται διάκριση, διαβάθμιση και κατηγοριοποίηση των περιπτώσεων ώστε να ελέγχεται με διαφανή τρόπο (κι όχι σίγουρα από ιδιωτικές εταιρείες), το πλαίσιο λειτουργίας των social media αλλά και η κακόβουλη ενέργεια ή στοχοποίηση. Χρειάζεται φίλτρα. Αυτή η τάση να ισοπεδώνονται προσωπικότητες, επιστήμες, θεσμοί, ήθη και αρχές είναι αυτή που υπονομεύει την δημοκρατία.
Χρειάζεται επιτέλους η συνεργασία μεταξύ των αρμόδιων φορέων, των κρατών μελών της Ε.Ε αλλά και της Αμερικής, για να θεσμοθετηθεί ένα νομικό πλαίσιο αναφορικά με την χρήση των social media τόσο από τους πολίτες όσο και από τους πολιτικούς για να νιώθουν αμφότεροι ότι μπορούν να μετέχουν ενός εποικοδομητικού δημόσιου διαλόγου. Γιατί η πολιτική μέσω αλγορίθμων και η χρήση των social media, εάν ρυθμιστούν, μπορούν να ενισχύσουν την δημοκρατία και όχι να την απειλήσουν.
Όταν λοιπόν επέλθει ισορροπία μεταξύ της ψηφιακής πραγματικότητας και της αλήθειας, θα περιοριστεί η τοξικότητα, και ενδέχεται το σύστημα να λειτουργήσει εντέλει προς όφελος των χρηστών - πολιτών