Η 1η του Μάη είναι μέρα-σύμβολο στον αγώνα των εργαζομένων όλου του κόσμου, για δουλειά και ζωή με δικαιώματα. Η 1η του Μάη είναι μέρα απεργιακού αγώνα!

135 χρόνια μετά από την απεργία στο Σικάγο για το αιματοβαμμένο 8ωρο, τόσο το ίδιο το οκτάωρο όσο και η σταθερή και μόνιμη εργασία, η κοινωνική ασφάλιση, η Δημόσια Δωρεάν Υγεία – Παιδεία – Πρόνοια, τα δημοκρατικά δικαιώματα μπαίνουν στο στόχαστρο. Η ανεργία διογκώνεται, η καπιταλιστική εκμετάλλευση και καταπίεση των εργαζομένων εντείνεται. Η συνεχιζόμενη πανδημία αξιοποιείται από τις κυβερνήσεις ως καταλύτης για να επιταχυνθούν αντιδραστικές ανατροπές σε βάρος των εργαζομένων. Η νέα παγκόσμια καπιταλιστική κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη οξύνει τους ανταγωνισμούς των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για το μοίρασμα των «αγορών» και των ενεργειακών δρόμων προκαλώντας επικίνδυνες εντάσεις σε βάρος των λαών.

Η κυβέρνηση νομοθετεί το 10ωρο, τις απλήρωτες υπερωρίες, γενικεύει τις ατομικές συμβάσεις εργασίας, καθιερώνει εξελιγμένες μορφές εκμετάλλευσης, όπως η τηλεργασία. Παράλληλα, επιβάλλει νέους περιορισμούς των συνδικαλιστικών ελευθεριών για να μην αντιδρούν, οργανώνονται και αντιστέκονται οι εργαζόμενοι.

Ο εκσυγχρονισμός που επικαλούνται σημαίνει εργασιακή ζούγκλα και σύγχρονη σκλαβιά. Οι “εξυπνάδες” ότι όλα θα γίνονται “μόνο αν το θέλει ο εργαζόμενος”, είναι παραμύθια για μικρά παιδιά, αφού όλοι γνωρίζουν ότι στον χώρο δουλειάς δεν κυριαρχεί η “ελεύθερη βούληση” του εργαζόμενου, αλλά ό,τι επιθυμούν οι εργοδότες.

Μέσω του λεγόμενου «Ταμείου Ανάκαμψη» δίνουν 72δις € ζεστό χρήμα στο μεγάλο κεφάλαιο και τις επιχειρήσεις. Την ίδια στιγμή συνεχίζουν την υποχρηματοδότηση για Παιδεία και Υγεία.

Παίρνουμε θέση στον αγώνα για να μη ζήσουμε εμείς και οι μαθητές μας χειρότερα από τις προηγούμενες γενιές.