ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ: ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ «ΟΥΤΕ ΜΠΡΟΣ ΟΥΤΕ ΠΙΣΩ»

Απολύτως περιγραφικός το τίτλος.

Στασιμότητα……

Και αυτήν την φορά όμως δεν έχουμε κανένα παράπονο.

Γελάσαμε και με το παραπάνω και εκεί κάποιοι δίνουν το βάρος…..

Φαίνεται ότι στην καθημερινότητα μας κάθε μέρα σπαράζουμε στο κλάμα και έχουμε ανάγκη να έλθουν κατά δω κάποιοι φωτισμένοι θίασοι «εξ Αθηνών» να πατήσουν επιδέξια το κουμπί του γέλιου για να συνέλθουμε λίγο….

Φυσικά κανέναν δεν απασχολεί με τι γελάμε.

Φτάνει να γελάμε.

Για να το πούμε αλλιώς κανέναν δεν απασχολεί ότι σιγά σιγά και συστηματικά μας «εκπαιδεύουν» να γελάμε με ανώδυνες καταστάσεις και με ανέκδοτα επιπέδου καφενείου.

Δυστυχώς το γέλιο είναι πολύ σοβαρό για να το διαστρεβλώνουμε και να το υποβαθμίζουμε τόσο.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι εξουσίες το μόνο που φοβόνται είναι το γέλιο…..

Τελικά ναι θα συμφωνήσουμε «ΟΥΤΕ ΕΜΠΡΟΣ ΟΥΤΕ ΠΙΣΩ».

Και μέρα με την ημέρα νοσταλγούμε όλο και πιο πολύ τους παλιούς γραφιάδες της Ελληνικής Κωμωδίας – Ηθογραφίας

Τον Τσιφόρο, τον Σακελάριο, τον Γιαλαμά, τον Πρετεντέρη και κάποιους άλλους που σημάδεψαν μια ολόκληρη εποχή.

Που είχαν χιούμορ, άφθονο χιούμορ και γι αυτό δεν είχαν καμία ανάγκη να καταφεύγουν στην φτηνή πλάκα όπως οι σημερινοί ανάξιοι διάδοχοι.

Το καλοκαίρι είναι ακόμη μπροστά μας.

Ο «πολιτισμός» κατεβαίνει με φόρα από τας Αθήνας και ο θεός

να μας φυλάξει στην συνέχεια…..