ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΟΛΙΤΗ

«ΟΤΑΝ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΕ ΠΟΛΥΜΗΝΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΦΥΛΑΞΗ, ΚΑΤΙ ∆ΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΩΣΤΑ»

Αξιότιµε κύριε Υπουργέ

Ως Ένωση Αστυνοµικών Υπαλλήλων Ηλείας έχουµε χρέος να αναδείξουµε ένα σοβαρό ζήτηµα, το οποίο δεν µπορεί πλέον να αντιµετωπίζεται ως µια ακόµη «υπηρεσιακή υποχρέωση».

Αστυνοµικοί καλούνται, κατόπιν εισαγγελικών παραγγελιών και στο πλαίσιο του νόµου, να

φυλάσσουν σε νοσοκοµεία, σπίτια και παιδιατρικές κλινικές γυναίκες και ανήλικα παιδιά,

θύµατα ενδοοικογενειακής βίας.

Και δεν µιλάµε πάντα για λίγες ώρες ή λίγες ηµέρες.

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου η αστυνοµική φύλαξη διαρκεί για εβδοµάδες ή ακόµη και για

µήνες.

Ας είµαστε ξεκάθαροι:

Κανένας αστυνοµικός δεν πρόκειται να αρνηθεί την προστασία ενός ανθρώπου που βρίσκεται σε κίνδυνο.

Αυτό είναι καθήκον µας και το υπηρετούµε καθηµερινά.

Όµως άλλο η άµεση προστασία ενός θύµατος και άλλο η µετατροπή της Ελληνικής Αστυνοµίας σε µηχανισµό µακροχρόνιας φύλαξης επειδή οι υπόλοιποι κρίκοι της αλυσίδας προστασίας δεν λειτουργούν έγκαιρα και αποτελεσµατικά.

Την ώρα που ζητάµε από την Πολιτεία να ενισχύσει τις αστυνοµικές υπηρεσίες µε προσωπικό.

Την ώρα που ζητάµε περισσότερες περιπολίες.

Την ώρα που ο πολίτης απαιτεί και δικαίως άµεση ανταπόκριση της Αστυνοµίας.

Την ίδια ώρα αστυνοµικοί παραµένουν επί εβδοµάδες ή µήνες έξω από έναν θάλαµο νοσοκοµείου, εκτελώντας στατική φύλαξη.

Και αυτό έχει πραγµατικό κόστος στην αστυνόµευση.

Έχει κόστος στις περιπολίες.

Έχει κόστος στην άµεση ανταπόκριση.

Έχει κόστος στην ασφάλεια του ίδιου του πολίτη.

Και ας µην ξεχνάµε κάτι ακόµη:

Η Ελληνική Αστυνοµία δεν θα πρέπει να αντιµετωπίζεται ως υπηρεσία φιλοξενίας και ο αστυνοµικός δεν είναι εξειδικευµένος επαγγελµατίας διαχείρισης θυµάτων ενδοοικογενειακής

βίας.

Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ανήλικα παιδιά, απαιτούνται εξειδικευµένοι άνθρωποι, κατάλληλες δοµές, ψυχοκοινωνική υποστήριξη και ένα περιβάλλον που θα προστατεύει την αξιοπρέπεια και την ψυχική τους υγεία.

∆εν µπορεί ένα παιδί που έχει ήδη βιώσει την κακοποίηση να παραµένει για µεγάλο χρονικό διάστηµα σε ένα νοσοκοµείο, µε έναν αστυνοµικό έξω από την πόρτα του, επειδή δεν έχει ολοκληρωθεί εγκαίρως η διαδικασία για την ασφαλή µεταφορά του σε κατάλληλη δοµή.

Αυτό δεν είναι λύση. Είναι προσωρινό µέτρο που έχει µετατραπεί σε µόνιµη πρακτική.

Και εδώ τίθεται ένα ξεκάθαρο ερώτηµα:

Πού είναι οι δοµές;

Πού είναι οι διαδικασίες;

Ποιος αναλαµβάνει την ευθύνη για την επόµενη ηµέρα;

∆εν µπορεί κάθε φορά που το σύστηµα αντιµετωπίζει µια δυσκολία η λύση να είναι:

«Βάλτε έναν αστυνοµικό να φυλάει».

Η Αστυνοµία δεν µπορεί να αποτελεί τον µόνιµο «τελευταίο κρίκο» κάθε δυσλειτουργίας του

κρατικού µηχανισµού.

Χρειάζεται άµεσα συντονισµός όλων των συναρµόδιων φορέων και σαφές πρωτόκολλο διαχείρισης τέτοιων περιστατικών, ώστε η προστασία να παρέχεται στον κατάλληλο χώρο, από

τους κατάλληλους ανθρώπους και για όσο χρόνο πραγµατικά απαιτείται.

Τα θύµατα ενδοοικογενειακής βίας δεν χρειάζονται απλώς έναν αστυνοµικό έξω από την

πόρτα τους.

Χρειάζονται ασφάλεια, αξιοπρέπεια, στήριξη, εξειδικευµένη φροντίδα και έναν πραγµατικά

ασφαλή χώρο για να µπορέσουν να σταθούν ξανά στα πόδια τους.

Και οι αστυνοµικοί χρειάζονται τη δυνατότητα να κάνουν τη δουλειά για την οποία η Πολιτεία τούς έχει εµπιστευτεί ,να βρίσκονται στους δρόµους, στις γειτονιές, δίπλα στον πολίτη

και να παρεµβαίνουν όταν υπάρχει ανάγκη.

Κύριε Υπουργέ,

Ως Ένωση Αστυνοµικών Υπαλλήλων Ηλείας δεν θα σταµατήσουµε να αναδεικνύουµε το ζήτηµα.

Ζητούµε από την Πολιτεία και όλους τους συναρµόδιους φορείς να δώσουν τώρα µια ουσιαστική και µόνιµη λύση.

Γιατί η προστασία των θυµάτων είναι υποχρέωση όλων µας. Και η ασφάλεια των πολιτών επίσης. ∆εν µπορεί η µία ανάγκη να καλύπτεται εις βάρος της άλλης.