ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΠΥΡΓΟΥ : “ΟΙ ΕΠΤΑ ΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ” (Σύντομη Θεολογική προσέγγιση).

Η Αγία και Μεγάλη Παρασκευή αγαπητοί, προβάλλει ενώπιόν μας το ανερμήνευτο Μυστήριο του Σταυρού. Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, καρφωμένος επάνω στο Τίμιο Ξύλο, δεν σιωπά μόνο από πόνο, αλλά λαλεί λόγους ζωής, συγχωρήσεως, αγάπης και σωτηρίας. Οι επτά λόγοι Του από τον Σταυρό δεν είναι απλές τελευταίες φράσεις, ενός ετοιμοθάνατου ανθρώπου  είναι Θείοι λόγοι, λόγοι αποκαλύψεως, λόγοι που φανερώνουν ποιος είναι ο Εσταυρωμένος: ο Θεάνθρωπος Λυτρωτής, ο πράος Αμνός του Θεού, ο Σωτήρας του Κόσμου.

Οι Επτά αυτοί λόγοι, είναι Πνευματική παρακαταθήκη προς όλους μας. Μέσα σε αυτούς συμπυκνώνεται όλο το νόημα της Θείας Οικονομίας: η άπειρη αγάπη του Θεού, η συγγνώμη, προς τον αμαρτωλό, η μέριμνα για τον άνθρωπο, η εκπλήρωση των Προφητειών, η αληθινή ανθρώπινη φύση του Χριστού και η τελεία υπακοή Του στο θέλημα του Πατρός.

Ο πρώτος λόγος του Κυρίου είναι λόγος συγχωρήσεως. Την ώρα του ακραίου πόνου, της αδικίας και της ύβρεως, ο Χριστός δεν καταριέται, δεν εκδικείται, δεν καταδικάζει, αλλά προσεύχεται για τους σταυρωτές Του. Εδώ αποκαλύπτεται το μέτρο της Θείας Αγάπης. Ο Χριστός συγχωρεί ακόμη και εκείνους που Τον πληγώνουν. Μας διδάσκει έτσι ότι η αληθινή αγάπη, δεν σταματά μπροστά στην αχαριστία, ούτε η συγγνώμη μπροστά στην κακία. Ο λόγος αυτός είναι Πρόσκληση να μάθουμε και εμείς να Συγχωρούμε.

Ο Δεύτερος λόγος απευθύνεται προς τον ληστή, που μετανόησε επάνω στον Σταυρό. Ο ευγνώμων ληστής, με μία ταπεινή ομολογία πίστεως, κερδίζει τον Παράδεισο! Ο λόγος αυτός φανερώνει τη δύναμη της Μετανοίας. Καμία αμαρτία δεν είναι μεγαλύτερη από το έλεος του Θεού, όταν υπάρχει ειλικρινής συντριβή και Ταπείνωση. Ο Ληστής δεν είχε χρόνο για έργα, αλλά είχε καρδιά Μετανοούσα. Και αυτή η καρδιά άνοιξε πρώτη την πύλη του Παραδείσου.

Ο Τρίτος λόγος, απευθύνεται προς την Παναγία Μητέρα Του και προς τον αγαπημένο Μαθητή Ιωάννη. Ο Κύριος, ενώ υποφέρει, δεν παύει να μεριμνά για τη Μητέρα Του. Ο Λόγος αυτός, είναι λόγος αγάπης, ευθύνης και Πνευματικής συγγενείας. Ο Χριστός ιδρύει μια νέα σχέση μέσα στην Εκκλησία: η Παναγία γίνεται Μητέρα όλων των πιστών, και οι πιστοί καλούνται να ζουν ως αληθινή πνευματική Οικογένεια. Αποκαλύπτεται ακόμη ότι και μέσα στον πόνο, ο άνθρωπος του Θεού δεν παύει να αγαπά και να Φροντίζει!

Αυτός είναι ο πιο συγκλονιστικός Λόγος του Σταυρού. Ο Χριστός εκφράζει την εσχάτη οδύνη Του, όχι ως απελπισία, αλλά ως βάθος της Θείας κενώσεως. Είναι Λόγος που παραπέμπει και στον ψαλμό του Δαβίδ, φανερώνοντας ότι όλα γίνονται κατά το σχέδιο του Θεού. Εδώ βλέπουμε ότι ο Χριστός προσέλαβε αληθινά την ανθρώπινη φύση και έφθασε μέχρι το έσχατο βάθος της ανθρώπινης οδύνης. Στέκεται εκεί όπου συχνά στέκεται και ο πονεμένος άνθρωπος, όταν νομίζει ότι έμεινε μόνος. Όμως ακόμη και μέσα σε αυτή τη φοβερή ώρα, ο Χριστός δεν παύει να απευθύνεται στον Θεό ως «Θεέ μου». Άρα και στον πιο βαθύ πόνο, η σχέση με τον Θεό δεν διακόπτεται.

Ο Πέμπτος Λόγος, είναι σύντομος, αλλά γεμάτος νόημα. Ο Χριστός διψά σωματικά, διότι αληθινά πάσχει ως άνθρωπος. Όμως η Εκκλησία, βλέπει εδώ και μια βαθύτερη Πνευματική διάσταση: ο Χριστός διψά για τη σωτηρία του Ανθρώπου.

Με αυτόν τον λόγο επιβεβαιώνεται η πραγματική ανθρώπινη φύση του Κυρίου. Δεν είναι μια φαινομενική θυσία, αλλά αληθινός πόνος, αληθινή θλίψη, αληθινή δίψα. Ταυτοχρόνως, ο λόγος αυτός μας θυμίζει, ότι ο Χριστός «Διψά», να ανταποκριθούμε στην αγάπη Του με Πίστη, Μετάνοια και Επιστροφή.

Ο Έκτος Λόγος, είναι λόγος Νίκης. Δεν σημαίνει τέλος αποτυχίας, αλλά ολοκλήρωση του έργου της Σωτηρίας. Ο Χριστός εκπλήρωσε το θέλημα του Πατρός, έφερε εις πέρας την αποστολή Του, ολοκλήρωσε τη θυσία της Αγάπης. Το «Τετέλεσται», είναι η σφραγίδα της Θείας Οικονομίας. Ό,τι προφήτευσαν οι Προφήτες, ό,τι προεικόνισε η Παλαιά Διαθήκη, ό,τι ζητούσε η πεσμένη ανθρωπότητα, τώρα εκπληρώνεται επάνω στον Σταυρό. Δεν είναι Λόγος Ήττας, αλλά λόγος Θριάμβου. Ο Σταυρός γίνεται θρόνος Δόξης!

Ο Τελευταίος Λόγος του Κυρίου, είναι λόγος τελείας εμπιστοσύνης και απόλυτης παραδόσεως στο θέλημα του Πατρός. Ο Χριστός παραδίδει εκούσια το πνεύμα Του. Δεν Του αφαιρείται η ζωή, την προσφέρει ο ίδιος ελευθέρως. Ο Λόγος αυτός, μας διδάσκει πώς πρέπει να ζει και να πεθαίνει ο πιστός: με εμπιστοσύνη στον Θεό. Η ζωή του Χριστιανού αρχίζει, προχωρεί και τελειώνει μέσα στα χέρια του Πατέρα. Εκεί είναι η ασφάλεια, η ειρήνη και η Σωτηρία!

Αγαπητοί μας οι Επτά  αυτοί Λόγοι, του Χριστού επάνω στον Σταυρό, είναι επτά φλόγες Θείας αλήθειας, επτά ακτίνες αγάπης, επτά προσκλήσεις μετανοίας και σωτηρίας. Από τον Σταυρό, ο Κύριος συγχωρεί, σώζει, αγαπά, υπομένει, διψά, ολοκληρώνει και παραδίδεται στο θέλημα του Πατρός. Ας σταθούμε κι εμείς κάτω από τον Σταυρό, με πίστη, κατάνυξη και συντριβή καρδίας. Ας ακούσουμε τους Θείους αυτούς λόγους, όχι μόνο με τα αυτιά, αλλά με την ψυχή μας. Και ας παρακαλέσουμε τον Εσταυρωμένο Κύριο, να χαράξει μέσα μας τη δύναμη της Συγγνώμης, το πνεύμα της μετανοίας, την αγάπη της θυσίας και την ελπίδα της Αναστάσεως. Προσκυνούμεν Σου τα Πάθη, Χριστέ. Δείξον ημίν και την ένδοξόν Σου Ανάστασιν.

Εκ του Ιερού Ναού.