Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου

Για να το ξεκαθαρίσουμε από την αρχή.

Η θέση του Διοικητού είναι δοτή.

Διορίζεται από την εκάστοτε Κυβέρνηση για να εφαρμόσει την πολιτική της.

Το ότι από αυτήν την θέση ανεξάρτητα Κυβέρνησης έχουν παρελάσει όλα τα επαγγέλματα σημαίνει πολύ άπλα ότι μερικά θέματα λειτουργούν στον αυτόματο.

Τίποτα παραπάνω και τίποτα παρακάτω.

Αυτό βέβαια δεν αφορά μόνο τον κο Χριστόπουλο που στο κάτω κάτω είναι σχετικός με το θέμα ……

Αφορά και τους προηγούμενους Διοικητές όπως βέβαια θα άφορα και τους επόμενους.

Το όποιο ταλέντο και η όποια ικανότητα ενός Διοικητού δυστυχώς εξαντλείται στο να είναι ικανός και αποτελεσματικός πολιτικάντης για να καταφέρνει κάθε φορά να περνάει όσο πιο ανώδυνα γίνεται την κυβερνητική πολιτική που στην υγεία από το 2010 και μετά έχει συγκεκριμένη στόχευση.

Είναι μια στόχευση που αποσκοπεί σε οικονομίες και περικοπές εις βάρος του Δημόσιου τομέα για να ανθίσει ανενόχλητος ο ιδιωτικός τομέας.

Είναι τουλάχιστον για γέλια όσοι ισχυρίζονται ότι κάποιος μπορεί από αυτήν την θέση να ασκήσει ουσιαστική προσωπική πολιτική πέρα από την δεδηλωμένη Κυβερνητική κατεύθυνση .

Εκτός αν εννοούν τα θέματα μικροπολιτικής όπως είναι ρουσφέτια που αφορούν αλλαγές θέσεων και μετατάξεις με την προοπτική βέβαια μιας πολιτικής καριέρας που είθισται να είναι ο κύριος στόχος αυτών που αναλαμβάνουν αυτήν την θέση……

Θα ήταν μάταιο να περιμένουμε από την Κυβέρνηση να μας πει για ποιον λόγο απομάκρυνε τον κο Χριστόπουλο μετά από σχεδόν τρία χρόνια.

Είναι όμως κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο θα προσπαθήσουν να του φορτώσουν τις δικές τους ευθύνες.

Πάντως θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν έκανε το χατίρι του κυρίου Παπαδάκου που νομίζει ότι επειδή αγόρασε έναν αξονικό μπορεί να είναι τιμητής των πάντων για ένα θέμα που αγνοεί παντελώς……