Καθαρές κουβέντες στην Ηλεία κ. Μητσοτάκη

Αύριο θα έλθει ο πρωθυπουργός στη κατακαημένη, κατακαμένη, ξεχασμένη και ριγμένη Ηλεία.

Ως πρωθυπουργός είναι καλοδεχούμενος, αρκεί να μιλήσει καθαρά και σταράτα με συγκεκριμένες δεσμεύσεις για τα μείζονα προβλήματα του Νομού μας και όχι, όπως συνεχώς πράττει, με επικοινωνιακές πομφόλυγες, ασάφειες, αοριστίες και υπεκφυγές. 

Δρόμος Πάτρα-Πύργος

Προφανώς δε θα κάνει αυτοκριτική, δε το συνηθίζει άλλωστε, γιατί ο δρόμος, όπως είχε προγραμματιστεί από τη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα είχε παραδοθεί εντός του επόμενου έτους, 2022, ενώ με τις δοσοληψίες κυβέρνησης ΝΔ- Καραμανλή, στη καλύτερη θα είναι έτοιμος στο τέλος του 2024. Να μας πει, λοιπόν, αν και πότε θα δώσει την έγκριση η Κομισιόν, συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και όχι ασάφειες…

Πανεπιστημιακές Σχολές     

Να μας πει συγκεκριμένα αν στους άμεσους σχεδιασμούς της κυβέρνησης του είναι η επαναφορά ή έστω η ίδρυση νέων σχολών που να ταιριάζουν με το πολιτισμικό φορτίο της Ηλείας. 

Άμεσα έργα και Φορέας ανασυγκρότησης Ηλείας

α)Στην πυρόπληκτη και ως εκ τούτου πλημμυρόπληκτη (και από κλιματική κρίση) χρειάζονται άμεσα έργα και δράσεις. Αποζημιώσεις στους πληγέντες, αγρότες, κτηνοτρόφους, επαγγελματίες και επανορθώσεις στις πληγείσες περιοχές. 

β) Μπορεί η πλειοψηφία των αιρετών αυτοδιοίκησης να μη προσπάθησε (ή, έστω, να μη κατάφερε) να αγωνιστεί για τη δημιουργία ενός Πανηλειακού μετώπου που θα οδηγούσε σε φορέα ανασυγκρότησης της Ηλείας, όπως έγινε στην Εύβοια. Όμως, έστω και τώρα να διαμηνυθεί στον κ. Μητσοτάκη, πριν κατέβει στην Ηλεία, ότι είμαστε ανυποχώρητοι στη δημιουργία ενός φορέα ανασυγκρότησης. Δεν είναι ούτε λογικό ούτε συμβατό με διεκδικήσεις, το ρόλο αυτό να τον παίζει στη πολιτική σκηνή ο ΣΥΡΙΖΑ (και άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης) που στρίμωξε και οδήγησε σε αμήχανες δικαιολογίες πολλές φορές τη κυβέρνηση και εδώ οι φορείς να ψελλίζουν κάποιες εγκλήσεις και τελικά να μένουν αδρανείς…

Αν ο κ. Μητσοτάκης αύριο ανακοινώσει κάτι τέτοιο, τότε θα οφείλεται κυρίως στην έντονη πίεση ΣΥΡΙΖΑ. 

Εμείς οι Ηλείοι θα εξακολουθούμε να κινούμαστε για το θεαθήναι, παραμένοντας αδρανείς;