Κώστας Διαμαντόπουλος: Συζητώντας για καινοτομία (στη Δυτική Ελλάδα)

Μόλις το 20% των δαπανών για έρευνα και τεχνολογική ανάπτυξη προέρχεται από τον ιδιωτικό τομέα στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας σύμφωνη με μελέτη της Εθνικής Τράπεζας (Μάιος 2023). Το ποσοστό είναι απελπιστικά χαμηλό συγκρινόμενο με το αντίστοιχο στην Ευρωπαϊκή Ένωση (περίπου 67%) και στο σύνολο της χώρας (περίπου 50%). Πιο συγκεκριμένα στη Δυτική Ελλάδα υπολογίζονται στο 0,3% του ΑΕΠ και σε επίπεδο χώρας στο 0,8%. Είναι προφανές ότι με τόσο χαμηλές ιδιωτικές δαπάνες δεν μπορούμε να συζητάμε σοβαρά για ” σύστημα καινοτομίας” στη Δυτική Ελλάδα. Το παράδοξο είναι ότι αυτό συμβαίνει σε μια περιοχή που δεσπόζει ερευνητικά το Πανεπιστήμιο της Πάτρας. Η πρωτογενής δηλαδή καινοτομία που παράγεται εκεί δεν αξιοποιείται από τις επιχειρήσεις της Περιφέρειας. Τώρα θα μου πείτε… τι σημασία έχει αυτή η υστέρηση?

Ο κίνδυνος που υπάρχει είναι ο εγκλωβισμός της σε μια παγίδα ”φθηνής ανάπτυξης” (χαμηλή παραγωγικότητα/χαμηλές αμοιβές) και η περαιτέρω απώλεια νέων πτυχιούχων.

Την ίδια στιγμή στην Περιφέρεια (φοβάμαι και στα Επιμελητήρια) παρακολουθούν ουδέτερα τις εξελίξεις αναπαράγοντας ένα ξεπερασμένο υπόδειγμα ”ανάπτυξης”.

Ένα αποτελεσματικό περιφερειακό σύστημα καινοτομίας χρηματοδοτεί την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη, χτίζει ικανότητες και δεξιότητες, διαχέει και απορροφά την πρωτογενή καινοτομία, κυρίως όμως επενδύει στη γνώση που μετατρέπει την καινοτομία σε προϊόντα, διαδικασίες και υπηρεσίες αξιοποιώντας το επιστημονικό και παραγωγικό δυναμικό της περιοχής.