ΣΥΡΙΖΑ: Η επόμενη ημέρα της διάσπασης μετά το θυελλώδες 48ωρο της Κεντρικής Επιτροπής
- ΠΟΛΙΤΙΚΑ
- 13 Νοεμβρίου, 2023
- 121
- 2 minutes read
Η «μάχη» στη Βουλή και τα «μαξιλάρια» της μειοψηφίας – Ο στόχος του Κασσελάκη για ένα κόμμα που θα συνομιλεί «αδιαμεσολάβητα» με τους οπαδούς του
Σαράντα ημέρες και κάτι χρειάστηκαν για τον νέο πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Στέφανο Κασσελάκη, ώστε να δρομολογήσει ένα πρόγραμμα «εκκαθάρισης σε λειτουργία», «ξεσκονίζοντας», όπως είπε, τους «αντιφρονούντες», μαζί με τον ιδεολογικό προσανατολισμό του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, όπως διατείνονται από την άλλη, οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι. Ωθώντας τους τελευταίους στο κατώφλι της εξόδου από το κόμμα, ο κ. Κασσελάκης εμφανίστηκε το διήμερο της θυελλώδους Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ αποφασισμένος να ξεκαθαρίσει το εσωκομματικό τοπίο, αλλά και αφοσιωμένος στους οπαδούς του, τηρώντας την υπόσχεσή του ότι «δεν θα τους προδώσει» ποτέ, ακόμη και αν αναγκάστηκε για το λόγο αυτό να εκτελέσει ένα σερί ελιγμών και «ασκήσεων εδάφους», μέχρι την απαλλαγή από τα κομματικά «βαρίδια».
Αφοσίωση στη βάση
Περίπου ως… αερόστατο, η νέα ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να βιάζεται να ανέβει ψηλά (πιθανότατα στις δημοσκοπήσεις) πετώντας τα εσωκομματικά «βαρίδια» δεξιά και αριστερά της καμπίνας, ώστε να απελευθερώσει υπέρ της κομματικές και κοινωνικές δυνάμεις. Για το λόγο αυτό, αν και η νέα ηγετική ομάδα γνώριζε τους αρνητικούς συσχετισμούς για την πλειοψηφία στην Κεντρική Επιτροπή και την Επιτροπή Δεοντολογίας ως προς το ενδεχόμενο των διαγραφών, εντούτοις, δεν άφησε στα μέλη των δύο κομματικών οργάνων άλλο χρόνο, προκειμένου να επιληφθούν διαδικαστικά των διαγραφών.
Αντίθετα, ο κ. Κασσελάκης προκάλεσε ανοιχτά «φυλές» και τάσεις, όταν προανήγγειλε την περασμένη Παρασκευή, αιφνιδιάζοντας τους πάντες, τη διεξαγωγή εσωκομματικού δημοψηφίσματος. Το σήμα για την επιτάχυνση της διαγραφής των τεσσάρων ιστορικών στελεχών έδωσε, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, η πίεση των πολιτικών φίλων και οπαδών του κ. Κασσελάκη, τους οποίους φέρεται να αφουγκράζεται στα μέσα της κοινωνικής δικτύωσης και αλλού, στο πλαίσιο της «αδιαμεσολάβητης» στάσης που επιθυμεί να κρατήσει με τους υποστηρικτές του, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει το διάγγελμα της περασμένης Παρασκευής, ανατρέποντας τα μέχρι τότε γνωστά δεδομένα.
Σημειωτέον ότι παραμονές της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ επώνυμοι υποστηρικτές του κ. Κασσελάκη, όπως οι καλλιτέχνες Λάκης Λαζόπουλος και Νίκος Μωραϊτης ζητούσαν «διαγραφές με τα χίλια» και μαζί μια ωμή επίδειξη αρχηγικού προφίλ από τον νέο πρόεδρο. Ο κ. Κασσελάκης δεν δίστασε να προχωρήσει αφενός σε επίδειξη αρχηγικής ισχύος, εξαγγέλλοντας την περασμένη Παρασκευή το δημοψήφισμα και αφετέρου σε αναδίπλωση απέναντι στην απαίτηση των «προεδρικών» του ΣΥΡΙΖΑ να αποσυρθεί η λέξη «δημοψήφισμα» από την απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής, η οποία θα αναφερόταν στη διαδικασία διαγραφής στελέχους του κόμματος.
Βέτο και αναδίπλωση
Όπως χαρακτηριστικά αιτούνταν με χθεσινή τροπολογία τους στο κείμενο της απόφασης οι Αλέκος Φλαμπουράρης, Όλγα Γεροβασίλη, Γιάννης Ραγκούσης, Θανάσης Θεοχαρόπουλος, Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου και Κώστας Ζαχαριάδης, «δημοψηφίσματα για θέματα πειθαρχικών κυρώσεων, για τα οποία υπάρχουν ρητές προβλέψεις και όργανα στο καταστατικό, δεν μπορούν να πραγματοποιούνται», θέτοντας έτσι βέτο για το ίδιο αίτημα στην πραγματικότητα, για το οποίο αποχώρησαν μια ημέρα πριν από τη διαδικασία, η «Ομπρέλα», η τάση «6 συν 6» υπό την Έφη Αχτσιόγλου και η ομάδα του Διονύση Τεμπονέρα.
Οι «βαριές» υπογραφές των έξι «προεδρικών», ωστόσο, οι οποίοι είχαν θέσει ήδη το θέμα την περασμένη Παρασκευή στον κ. Κασσελάκη με «τελεσίγραφό» τους (μόνο που τότε στην ίδια ομάδα υπήρχε και ο Βουλευτής και πρώην Υπουργός, Νίκος Παππάς), σε συνδυασμό με την αποχώρηση από το κόμμα 46 στελεχών της «Ομπρέλας», με προεξάρχοντα τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, επισφράγισαν την τακτική αναδίπλωση του κ. Κασσελάκη, ο οποίος γνωστοποίησε στη δευτερολογία του πως «υπάρχει προφανώς μια πραγματικότητα ότι πλέον δεν υπάρχουν διαγραφές, συνεπώς δεν υπάρχει κανένας λόγος δημοψηφίσματος».
Συνεπώς, με το πέρας της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ είχαν φύγει δια παντός από το κάδρο τόσο ο τακτικός ελιγμός, όπως αποδείχθηκε του δημοψηφίσματος, όσο και σχεδόν σύσσωμη η «Ομπρέλα», δηλαδή στελέχη πρώτης γραμμής, όπως οι βουλευτές Ευκλείδης Τσακαλώτος και Πέτη Πέρκα, τα εννέα μέλη της τάσης στην Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και πρώην υπουργοί, όπως οι: Νίκος Βούτσης, Πάνος Σκουρλέτης, Νίκος Φίλης, Δημήτρης Βίτσας, Θοδωρής Δρίτσας, Ανδρέας Ξανθός και Τασία Χριστοδουλοπούλου.
Εντός με αστερίσκους από Αχτσιόγλου και Τεμπονέρα
Εκτός της «Ομπρέλας», οι πύλες της εξόδου από τον ΣΥΡΙΖΑ έχουν ανοίξει πλέον διάπλατα και για την τάση «6 συν 6» υπό την Έφη Αχτσιόγλου, η οποία παραμένει προσώρας εντός κόμματος, αλλά ψυχικά δεν κρύβει την απόστασή της από τις επιλογές της νέας ηγεσίας. Το πολιτικό και συναισθηματικό χάσμα αποτυπώθηκε στο κείμενο που έδωσαν στη δημοσιότητα έντεκα στελέχη της τάσης, την ώρα που ο Στέφανος Κασσελάκης «ξεπροβόδιζε» χθες τα στελέχη της «Ομπρέλας» από το βήμα της Κεντρικής Επιτροπής.
Στο κείμενό τους, τα στελέχη της τάσης «6 συν 6» εγκαλούν τον νέο Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Στέφανο Κασσελάκη για ακροδεξιές μεθόδους. «Ακόμα χειρότερα, ο Στ. Κασσελάκης δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει αντιδραστικά σχήματα από τη φαρέτρα της alt right και του εγχώριου «αντι-ΣΥΡΙΖΑ» μετώπου: τα κόμματα είναι άρρωστοι οργανισμοί, η αριστερά είναι το άθροισμα των ελίτ και των αποσπασμένων από την πραγματικότητα, ο Ηγέτης είναι ο μόνος που μπορεί να ακούσει τον λαό» αναφέρουν χαρακτηριστικά τα στελέχη της τάσης «6 συν 6», αποτιμώντας τη χθεσινή παρουσία του Στέφανου Κασσελάκη στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ως «βαθιά προσβλητική και διχαστική, με μια εισήγηση επίθεση στην κοινή λογική, στον κόπο ανθρώπων που δούλεψαν στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, στην ιστορία της Αριστεράς». Επιπρόσθετα, λίγες ώρες αργότερα, ως σχεδόν προδιαγεγραμμένη υπονόησε την έξοδό του από το ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και ο Γιάννης Δραγασάκης, καθώς το ιστορικό στέλεχος του χώρου επισήμανε σε ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα πως «δεν ξέρω πόσα περιθώρια υπάρχουν για να παραμείνει ο ΣΥΡΙΖΑ στην Αριστερά».
Την στάση τους από εδώ και στο εξής αποκρυστάλλωσαν και οι Φώτης Λαμπρινίδης, Χάρης Τσιόκας και Χάρης Λαμπρίδης στελέχη δηλαδή προσκείμενα στον Διονύση Τεμπονέρα, όπως και ο τελευταίος, ξεκαθαρίζοντας σε κοινό κείμενό τους πως αν και διατυπώνουν τη διαφωνία τους, τόσο με την πρόταση Κασσελάκη για δημοψήφισμα, όσο και με την ομιλία του την οποία χαρακτηρίζουν «αντιφατική και αποπροσανατολιστική από την αναγκαιότητα του κόμματος να εκφράσει τις λαϊκές ανάγκες και οδηγούσε νομοτελειακά σε εσωστρέφεια», δηλώνουν ότι παραμένουν στον ΣΥΡΙΖΑ. Παράλληλα, όμως, ξεκαθαρίζουν ότι «δεν είμαστε διατεθειμένοι να δώσουμε λευκή επιταγή ούτε σε μονοπρόσωπα όργανα ούτε σε συσπειρώσεις χωρίς ιδεολογικό πολιτικό βάθος».
«Δεύτερη φορά διάσπαση»
Μετά τη «δεύτερη φορά Διάσπαση» τα τελευταία χρόνια για τον ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία, με πρώτη την αποχώρηση του Αριστερού Ρεύματος υπό τον Παναγιώτη Λαφαζάνη το 2015, ο κ. Κασσελάκης κάλεσε χθες τους Ευκλείδη Τσακαλώτο και Πέτη Πέρκα να παραδώσουν τη βουλευτική τους έδρα, όπως και τον Στέλιο Κούλογλου την έδρα του Ευρωβουλευτή, καθώς η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ μετρά ήδη μείον δύο βουλευτές, φτάνοντας τους 45. Και αυτό γιατί, αμφότεροι οι Τσακαλώτος και Πέρκα έχουν παραιτηθεί από το κόμμα, άρα δεν δεσμεύονται από το καταστατικό για την παράδοση της έδρας τους, όπως εξηγούν, τη στιγμή που «εκλέχτηκα για να υπηρετήσω την υπόθεση της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς, και θα συνεχίσω να το κάνω» ανταπάντησε (σύμφωνα με το OPEN) ο κ. Τσακαλώτος στην «πρόκληση» Κασσελάκη για το θέμα. Μάλιστα, τα στελέχη της «Ομπρέλας» δεν αποκλείεται να βρεθούν σήμερα στη Βουλή, καθώς λόγω της αργίας της Κυριακής δεν φαίνεται να έχουν «τρέξει» ακόμη τα διαδικαστικά για την αποχώρησή τους από την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ.
Σε κάθε περίπτωση, η μειωμένη ήδη κατά δύο βουλευτές, δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ αναμένεται να τεθεί στο επίκεντρο της πολιτικής και κομματικής δράσης του κόμματος, με δεδομένο ότι στις υπογραφές στο χθεσινό κείμενο της τάσης «6 συν 6» υπό την Έφη Αχτσιόγλου, συμπεριλαμβάνονται – πλην της ίδιας- άλλοι 6 βουλευτές, δηλαδή οι: Αλέξης Χαρίτσης, Νάσος Ηλιόπουλος, Δημήτρης Τζανακόπουλος, Σία Αναγνωστοπούλου, Μερόπη Τζούφη και Θεανώ Φωτίου, που σε περίπτωση αποχώρησής τους από το κόμμα, θα μειώσουν την κοινοβουλευτική του δύναμη από τους 45 στους 38 βουλευτές, τη στιγμή που το ΠΑΣΟΚ -ΚΙΝΑΛ έχει 32, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για τη δεύτερη θέση στην κοινοβουλευτική τάξη, αλλά και για την πρωτοκαθεδρία του προοδευτικού πόλου στη χώρα.
Τα ερωτήματα μετά το «τραυματικό σοκ»
Παράλληλα, τα όσα -ιστορικής σημασίας- γεγονότα για τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ έλαβαν χώρα στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, υπήρξαν καθοριστικά για το εγγύς μέλλον του κόμματος. Για το λόγο αυτό, δεν είναι λίγα τα στελέχη, αλλά και οι εν ενεργεία βουλευτές που αν και παραμένουν στους κόλπους της αξιωματικής αντιπολίτευσης, βίωσαν, ωστόσο, ένα «τραυματικό σοκ» τις προηγούμενες ώρες, όπως χαρακτηριστικά περιγράφουν. Στον απόηχο των καταιγιστικών εξελίξεων, πλην ορισμένων μελών της Κεντρικής Επιτροπής, βαθιά προβληματισμένα από τις εξελίξεις στο χώρο φέρονται, κατά πληροφορίες, αρκετά από τα κορυφαία στελέχη, αλλά και κάποιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, που μπορεί να προσεγγίζουν ακόμη και τους 6, που δεν έχουν αποτιμήσει ακόμη συνολικά τα νέα δεδομένα, περιμένοντας να διαμορφωθεί η επόμενη ημέρα της διάσπασης.
Το κείμενο της αποχώρησης
Το κείμενο αυτό δεν ήταν εύκολο να γραφτεί. Δεν προέκυψε χωρίς συλλογισμό, χωρίς βαθιά σκέψη, πόνο και αγωνία για το σήμερα και το αύριο της Αριστεράς. Άλλωστε, οι περισσότερες και οι περισσότεροι από εμάς είχαμε πάρει ενεργά μέρος, μαζί με πολλές και πολλούς άλλους, στην δημιουργία του ΣΥΡΙΖΑ. Και όλα αυτά τα χρόνια παλέψαμε με πάθος για την κοινή υπόθεση. Με στιγμές που μας έκαναν να νιώσουμε υπερηφάνεια, όπως αυτή της Συμφωνίας των Πρεσπών, της κάλυψης από το ΕΣΥ 2,5 εκατομμυρίων ανασφάλιστων, της αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης, της αποκατάστασης των συλλογικών συμβάσεων, της αύξησης του κατώτατου μισθού και την κατάργηση του επονείδιστου υποκατώτατου για τους νέους, της δραστικής μείωσης της ανεργίας, των δικαιωμάτων της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, αλλά και παλαιότερα με τη συμμετοχή μας στα κοινωνικά κινήματα, στις πορείες για τον Γρηγορόπουλο, στις πλατείες, στο Κοινωνικό Φόρουμ, στο εργατικό και αντιρατσιστικό κίνημα, στον αγώνα για την υπεράσπιση του άρθρου 16, σε τόσα άλλα….
Δεν ξεχνάμε τίποτα απ’ όλα αυτά. Τα κρατάμε ως παρακαταθήκη για το μέλλον.
Δεν ξεχνάμε και τις δύσκολες στιγμές. Τις στιγμές που νιώσαμε άβολα, δύσκολα, μειοψηφικά, αλλά συνεχίσαμε το ταξίδι. Δεν ξεχνάμε και τις δικές μας ευθύνες. Τις στιγμές που ολιγωρήσαμε ή που δεν καταφέραμε να σταματήσουμε αυτό που βλέπαμε να έρχεται, κυρίως τη βίαιη μετάλλαξη του κόμματός μας, τον αρχηγισμό, τη σταδιακή απομάκρυνσή του από τις αρχές και τις αξίες της Αριστεράς, τη διάχυσή του σε ένα θολό και άνευρο πολυσυλλεκτισμό.
Ήρθε όμως η στιγμή της απάντησης σε ένα κρίσιμο ερώτημα, που εκ των πραγμάτων έχει τεθεί.
Χωράνε οι ιδέες της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς μέσα στον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, έστω και αν αυτές δεν είναι πλειοψηφικές; Η απάντηση δυστυχώς είναι αρνητική. Και δεν είμαστε εμείς που δώσαμε την απάντηση.
Η νέα ηγεσία -και δεν αναφερόμαστε μόνο στον νέο πρόεδρο- φρόντισε με το καλημέρα να περιγράψει το νέο κόμμα έναντι του «παλαιού». Μόλις χθες ο Στ. Κασσελάκης χαρακτήρισε τον ΣΥΡΙΖΑ «άρρωστο κόμμα» και προανήγγειλε το ανήκουστο, βοναπαρτικό και ασφαλώς βαθιά αντιδημοκρατικό: τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την «απομπομπή», όπως είπε, των τεσσάρων στελεχών του κόμματος. Θα λέγαμε ότι ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Η πρακτική του τραμπισμού, που εφαρμόζεται για πρώτη φορά στα χρονικά, ιδιαίτερα σε ένα κόμμα που έχει καθιερώσει τον πλουραλισμό, την ελευθερία της διαφορετικής άποψης, την ίδια τη δημοκρατία. Μια τέτοια πρακτική διωγμού ιστορικών στελεχών του χώρου μας, στην ουσία σημαίνει διωγμό και διαγραφή της ίδιας της αριστεράς από τον νέο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, που φοβόμαστε ότι ουδεμία σχέση έχει πλέον με τον ΣΥΡΙΖΑ, έτσι όπως τον ζήσαμε.
Η ομιλία του στην ΚΕ ήταν μνημείο αλαζονείας, αυταρχικής και αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς. Ως “αδιαμεσολάβητος” κατήργησε επί της ουσίας τα όργανα, ακόμα και την Επιτροπή Δεοντολογίας, ενώ αρνήθηκε πεισματικά την ψηφοφορία για το θέμα, που ο ίδιος προκλητικά και αντικατασταστικά έθεσε.
Ως απόλυτος “ηγεμόνας”, σε ένα κόμμα που απαξιώνεται καθημερινά, εκστόμισε κατηγορίες, που όμοιές της, ίσως και ποτέ, δεν είχαν διατυπωθεί. Είναι δυστυχώς, η νέα αυταρχική “κουλτούρα” που βάζει τη σφραγίδα της σε ένα κόμμα, το οποίο με ιλιγγιώδη ταχύτητα μετατοπίζεται από την Αριστερά, στο γνωστό, ενδεχομένως και άγνωστο για την ιστορία του τόπου, χώρο της συντηρητικής μεταπολιτικής.
Τα μηνύματα όμως ήταν πολλά. Ήταν η ομιλία του Στ. Κασσελάκη στον ΣΕΒ, που αναφέρθηκε στην ανάγκη συνεργασίας του κεφαλαίου με την εργασία, αναφορά που στην ουσία έβαλε τη σφραγίδα της βίαιης στροφής σε δεξιά και νεοφιλελεύθερα μονοπάτια και οδηγεί σε ρήξη με τον κόσμο της εργασίας. Ήταν το φως που… κέρδισε το σκοτάδι. Η ανατριχιαστικά «ουδέτερη» ανακοίνωση για το Ισραήλ και την Παλαιστίνη. Η πλήρης απουσία της ηγετικής ομάδας από τις κινητοποιήσεις για την Γάζα. Η «συγγνώμη» της Θεοδώρας Τζάκρη για όσα η αριστερά έπραξε το 2011 – 2015. Η αντικατάσταση της ριζοσπαστικής με την… πατριωτική Αριστερά. Η αυταρχική άνωθεν εντολή διαγραφής τεσσάρων ιστορικών στελεχών, ανάμεσά τους δύο πρώην γραμματείς του κόμματος. Το αρχηγικό και δεσποτικό διάταγμα «όποιος δεν συμφωνεί μαζί μου, θα είναι εκτός ψηφοδελτίων». Το τοξικό κλίμα, ο νεοαυριανισμός και ο δεξιόστροφος λαϊκισμός, οι κραυγές και ο φανατισμός, το μίσος για το 3% και την ιστορική πορεία της Αριστεράς, που έβαλαν τη σφραγίδα τους στη δημόσια συζήτηση. Ήταν η αδιαμεσολάβητη σχέση του «αρχηγού» με το λαό και η επί της ουσίας κατάργηση των Οργανώσεων Μελών. Η αντικατάσταση της πολιτικής με την επικοινωνία και τον τακτικισμό. Ήταν και είναι η διαρκής αποδόμηση της αριστερής, οικολογικής και ριζοσπαστικής ταυτότητας του κόμματος στο όνομα της στροφής προς το κέντρο.
Η νέα ηγεσία του κόμματος, υποσχέθηκε με ένα πρωτόγονο τρόπο να τα αλλάξει όλα. Η υπόσχεση αυτή συνοδεύτηκε, όμως, με την παλιά συνταγή της ήττας. Και ενώ με αυταρχισμό ξηλώνει χωρίς διαδικασίες πρόσωπα, ακόμα και αυτά της διεύρυνσης, κρατάει ως κόρη οφθαλμού τη διαρκή και βίαιη μετάλλαξη, αυτή ακριβώς που οδήγησε σε διαρκείς ήττες και σε απώλεια πολιτικής και κοινωνικής επιρροής. Δείγμα γραφής οι δημοσκοπικές έρευνες, οι οποίες φέρνουν το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ σε απόσταση αναπνοής από τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, με συνεχείς διαρροές προς άλλες δυνάμεις, κυρίως της αριστεράς και της αποχής. Η μετατόπιση και ο συνωστισμός, εντέλει, στο κέντρο και στον λαϊκίστικο συντηρητισμό, σκορπά απογοήτευση στον κόσμο της Αριστεράς, που βλέπει ένα ιστορικό εγχείρημα να υπονομεύεται και να γκρεμίζεται εκ των έσω. Κάπως έτσι, το στοίχημα της Νέας Δημοκρατίας να «τελειώνουμε με την Αριστερά» βρήκε πρόσφορο έδαφος εντός των τειχών, από μια ομάδα που καθημερινά παίρνει διαζύγιο με τις αρχές και τις αξίες της και «εμπνέεται», στην καλύτερη περίπτωση, από το μοντέλο του Δημοκρατικού Κόμματος των ΗΠΑ!
Επειδή εμείς αισθανόμαστε την ιστορική ευθύνη. Επειδή επιμένουμε αριστερά και το όραμά μας είναι ο σοσιαλισμός με ελευθερία και δημοκρατία, δεν μπορούμε πλέον να νομιμοποιούμε με την παρουσία μας το έγκλημα που έχει γίνει σε βάρος ενός μοναδικού στην Ευρώπη ιδεολογικού και πολιτικού εγχειρήματος.
Αισθανόμαστε την ανάγκη να προστατεύσουμε από τον περαιτέρω διασυρμό του, τον πολιτικό χώρο που έχουμε υπηρετήσει τόσα χρόνια.
Εμείς μέλη της Κεντρικής Επιτροπής, δηλώνουμε ότι αποχωρούμε από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Παραμένουμε στις επάλξεις και στην υπόθεση της ανανεωτικής – ριζοσπαστικής Αριστεράς. Επιλέγουμε να υπηρετήσουμε τη δυνατότητα υπεράσπισης μιας νέας νικηφόρας προοπτικής της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Είναι θέμα συνείδησης και ευθύνης. Για μια Αριστερά σύγχρονη, μέρος της ευρωπαϊκής και διεθνούς αριστεράς και σε αλληλεπίδραση με αυτήν. Για μια Αριστερά με κριτική σκέψη, βαθιά δημοκρατική, νεανική, οικολογική, φεμινιστική, κινηματική, αντιρατσιστική. Για μια Αριστερά σταθερά στο πλευρό του κόσμου της εργασίας και των φτωχών.
ΥΓ: Προς όσες και όσους ελπίζουν και επιδιώκουν εδώ και χρόνια το τέλος της Αριστεράς: «Δεν θα ξεμπερδέψετε τόσο εύκολα μαζί της»
Το κείμενο υπογράφουν:
1. Αυγουστάκη Ελένη
2. Βάκη Φωτεινή
3. Βίτσας Δημήτρης
4. Βούτσης Νίκος
5. Γιαννακάκη Μαρία
6. Γκόγκογλου Αγγελος
7. Γονίδη Μαρία
8. Γούλιαρου Θεοδώρα
9. Δρίτσας Θοδωρής
10. Ζωγράφος Βασίλης
11. Ιγγλέζη Κατερίνα
12. Καββαδία Αννέτα
13. Καλαμαρά Εφη
14. Καλδάρας Κώστας
15. Καλκανδής Πέτρος
16. Καμτσίδου Ιφιγένεια
17. Κανελλοπούλου Μαρία
18. Καραμεσίνη Μαρία
19. Κατριβάνου Βασιλική
20. Κλαυδιανός Παύλος
21. Κνήτου Κατερίνα
22. Κούτσης Νίκος
23. Κυπριανίδου Ερμίνα
24. Λάμπρου Πάνος
25. Μαγαλιού Ερμίνα
26. Μαντάς Χρήστος
27. Ματσούκα Χάρις
28. Μπαλαούρα Ολγα
29. Μπασκόζος Γιάννης
30. Μπουγελέκας Γιώργος
31. Νικολάρα Μαρία
32. Ξανθός Ανδρέας
33. Παπαδόπουλος Χριστόφορος
34. Παπαζεύκου Ουρανία
35. Παπανδρέου Ανδρέας
36. Πέρκα Πέτη
37. Ρογδάκη Αννα
38. Σκουρλέτης Πάνος
39. Τσακαλώτος Ευκλείδης
40. Υδραίος Μιχάλης
41. Φίλης Νίκος
42. Χατζησοφιά Αννα
43. Χριστοδουλοπούλου Τασία
44. Χριστούλη Ελενα
45. Ψαρρά Στέλλα
