Η συγκλονιστική περιγραφή του Βαγγέλη Δημητρόπουλου για το ατύχημα με τον 6χρονο Φώτη στην Πάτρα

“Είσαι γιατρός, στο ΕΣΥ….Βγαίνεις από εφημερία, και ζητάς την γαλήνη την ηρεμία την ζεστασιά, της ξεκούρασης.. Και η μοίρα σε φέρνει σε μια ανθρώπινη εκδήλωση στην πόλη που αγαπάς, και ζεις.. Να δεις αυτό που χιλιοδυαφημίζεται, στην πόλη σου.

Ανάβεις το κερί σου στην Ευαγγελίστρια, και παίρνεις θέση πίσω από τα προστατευτικά κάγκελα, και ζεις την αδρεναλίνη των αγώνων καρτ. Χασμουριέσαι,τα μάτια βαριά τσούζουν από την κούραση, αλλά ο ήχος των καρτ σε κρατάει ξύπνιο και ζωντανό…

Θαυμάζεις 4 καρτ να μπαίνουν με τις μπάντες, και ξάφνου, ακούν το γ@μημ@νο μπαμ, τα κάγκελα δίπλα σου, να ανοίγουν, τα προστατευτικά πλαστικά να σπάνε…Μέσα από τους καπνούς, που βγαίνουν, ξεχνάς την κούραση, το ξενύχτι, και σκεβεσαι ότι είσαι γιατρός….

Βλέπεις ένα παλικαράκι, στα χέρια κάποιων, μπροστά σου λιποθυμο, το κεφαλάκι γερμενο πισω, να το τρέχουν να φωνάζουν βοήθεια το παιδί το παιδί βοήθεια…. Είμαι γιατρός πρέπει να βοηθήσω.. Έτρεξα… Χυμένοι καφέδες, στο διάβα, τραπέζια πεσμένα, πλαστικά σπασμένα, στραπατσαρισμενα κάγκελα, στο διάβα μου… Δεν με σταματούν, απλά φωνάζω είμαι γιατρός ρε παιδιά,, να βοηθήσω…

Μου γλιστρα η σαγιονάρα, ακόμα την ψάχνω, δεν σταμάτησα.. Μονοσανταλος ζητάω από το προσωπικό ασφαλείας, να μου ανοίξει, το διαχωριστικό ασφαλείας, να βοηθήσω… Το εκαναν άμεσα… Δύο τρεις Ερυθροσταυριτες, πάνω από το ξαπλωμένο στο μαρμαρο της Πλ. Γεωργίου, κορμάκι του Μικρού Φώτη… Γονάτισα.. Οξυγόνο παιδιά…. Οξυγόνο γρήγορα.. Κολάρο στον αυχένα τώρα… Πιάνω το χεράκι του, το αφήνω, και πέφτει χωρίς τόνο… Κοιτάζω τις κόρες του, βυθισμενες….με το ένα χέρι την Αmbu, και το άλλο στο προσωπάκι,που δεν αντιδρά….

Να σου κ η Βιβή…Βαγγέλη μου είσαι εδώ?? Βοηθά Βιβή… Είναι δύσκολα βοηθά να το διώξουμε άμεσααα…… Τις δίνω την ambu, με συντονισμενες κινήσεις, να βάλουμε το κορμάκι στο φορείο-σανίδα με ιμάντες ακινητοποιησης.. Γρήγορα στο Ασθενοφορο Βιβή.. Βαγγέλη μου φτιάξαμε το οξυγόνο, Δείχνει 98,το οξυμετρο… ψιθυρίζω βοηθά Χριστέ μου, το αγγελούδι.Το ασθενοφόρο πισωκολωνει.. Βιβή πας κοντά… Φεύγουν με σύνοδο την ελπίδα για ζωή.. Όλα έγιναν όπως πρεπει..Έφυγα Μονοσανταλος, Δεν ντράπηκα… Μέσα στο χαμό ποιος θα με δει…

Εφτασε η ώρα 22.07,και ακόμα αυπνος!! Η υπερένταση στο φουλ, τι κ αν έφτασα στην Αμφιλοχία, να γαληνεψω.. …

Και εφημερευω κ αύριο κ την Τρίτη….. Δυήμερο για να λειτουργήσει η τόσο ταλαιπωρημένη δομή της Αμαλιάδας.. Άνθρωπος είμαι.. Ένας Γιατρός του ΕΣΥ, όχι θεός..

Φώτη προσευχόμαστε για σένα να τα καταφέρεις.. Είσαι στα καλά χέρια του καθηγητή κ. Ηλιαδη.

Καληνύχτα από έναν γιατρό του ΕΣΥ. “