Πρωτοβάθμια Σωματεία Ηλείας: «Σώσαμε ένα σπίτι ανάπηρου συντοπίτη μας από τα κοράκια των τραπεζών…»

Την υπεράσπιση ενός συμπολίτη μας από το Επιτάλιο και συγκεκριμένα τη διάσωση της πρώτης κατοικίας του από τον κίνδυνο των τραπεζών και των funds, που το έχουν βγάλει σε πλειστηριασμό, κατάφεραν με κινητοποίηση που πραγματοποίησαν  την περασμένη Τρίτη τα σωματεία της Ηλείας.

Της Κατερίνας Πολυδώρου

Δίπλα στον κ. Γιάννη Λύτρα, στέκονται όλο αυτό το διάστημα τα πρωτοβάθμια σωματεία και φορείς του νομού Ηλείας, τα οποία μετά το ευρύ κάλεσμα συμμετοχής στην κινητοποίηση που οργάνωσαν για συμπαράσταση στην Αθήνα, στην έδρα του fund, την Τρίτη 5 Σεπτέμβρη  για την αποτροπή του πλειστηριασμού της πρώτης κατοικίας του και οι προσπάθειές τους φαίνεται πως καρποφόρησαν…

Ο υποψήφιος Δήμαρχος Πύργου με τη Λαϊκή Συσπείρωση, Χρήστος Αθανάσουλας, ο πρόεδρος του Συνδικάτου Οικοδόμων Ηλείας, η Πρόεδρος της ΕΛΜΕ Ηλείας και η Τσίηκα Ελένη, υποψήφια Δήμαρχος Αρχαίας Ολυμπίας Ελένη Τσίγκλα, επίσης με τη Λαϊκή Συσπείρωση, δήλωσαν περίτρανα “Σώσαμε ένα σπίτι ανάπηρου συντοπίτη μας από τα κοράκια των τραπεζών…”

«Με κοινό αγώνα μπορούν να προστατευτούν τα λαϊκά νοικοκυριά και να ικανοποιηθούν οι ανάγκες του λαού… ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ!», τόνισαν σε κοινή συνέντευξη που έδωσαν οι εκπρόσωποι των πρωτοβάθμιων σωματείων του νομού στα γραφεία της ΕΛΜΕ στο κτίριο του 2ου ΓΕΛ Πύργου.

Ο κ. Αθανάσουλας βρισκόμενος και σε ένα τόσο οικείο του περιβάλλον, το Κοινωνικό Φροντιστήριο που ο ίδιος ίδρυσε και λειτουργεί 11 ολόκληρα χρόνια δήλωσε για αυτή την επιτυχία που έφερε χαμόγελα αισιοδοξίας και στον κο Λύτρα και σε ανθρώπους που κινδυνεύουν: “Δίνουμε υπόσχεση ότι θα είμαστε πάντα δίπλα σε όσους αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα γιατί μόνο με κοινό αγώνα μπορούν να προστατευτούν τα λαϊκά νοικοκυριά και να ικανοποιηθούν οι ανάγκες του λαού”, ενώ εστιάζοντας  στην εν λόγω συμμέτοχή του στην κινητοποίηση της Αθήνας, είπε:

«Ανταποκρινόμενος στην πρόσκληση των Σωματείων της περιοχής μας, βρέθηκα την Τρίτη σαν υποψήφιος δήμαρχος με την Λαϊκή Συσπείρωση στο δήμο Πύργου στην Αθήνα, όπου με σωματεία και φορείς από την Ηλεία και με φίλους από την Αθήνα, διαμαρτυρηθήκαμε στα γραφεία fund, γιατί κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του ένας συντοπίτης μας και μάλιστα ανάπηρος. Αυτό το θεωρήσαμε απαράδεκτο και για αυτό βρεθήκαμε στην Αθήνα για να διαμηνύσουμε, ότι πρέπει να κατεβάσουν τα χέρια τους από τα σπίτια του λαού, τα σπίτια που έχουν χτιστεί, αποκτηθεί με τους αγώνες μιας ζωής. Η παρουσία μου εκεί ήθελε να περάσει και ένα άλλο μήνυμα. Όλοι οι άνθρωποι που βρίσκονται σε παρόμοιες καταστάσεις και αντιμετωπίζουν προβλήματα στην αποπληρωμή δανείων, να μην νιώθουν μόνοι, δεν είναι μόνοι, να μην φοβούνται, να απευθύνονται στα σωματεία και θα τους βοηθάμε πάντα. Και πιστέψτε με αυτό δεν είναι καθόλου υπερβολή. Η λύση είναι απλή. Με τον αγώνα και την οργανωμένη πάλη, υπάρχουν αποτελέσματα και είχαμε αποτελέσματα. Και θα έχουμε αποτελέσματα και στο μέλλον…».

Από την δική του πλευρά ο κ. Γιάνναρος επισήμανε: «Τα σωματεία νομού Ηλείας, με στήριγμα τα συνδικάτα, τα σωματεία και τις ομοσπονδίες του νομού Αττικής, πραγματοποιήσαμε στις 5/9 δυναμική παρέμβαση έξω από τα γραφεία fund στην Καλλιθέα, για την αποτροπή του πλειστηριασμού της πρώτης κατοικίας, του ανάπηρου συμπολίτη μας Γιάννη Λύτρα, που για ένα μικρό στεγαστικό δάνειο που χρειάστηκε να πάρει και αφού τον … άρμεξαν 20 χρόνια, τώρα του ζητάνε το πενταπλάσιο ποσό. Καταφέραμε να αποτρέψουμε τον πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας του, να επιβάλουμε το κούρεμα του χρέους και την ίδια στιγμή να πετύχουμε ένα διακανονισμό με βάση τις δυνατότητες του οφειλέτη.

Ο δυναμικός αγώνας των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων, των φοιτητών, στο πλαίσιο της κοινωνικής συμμαχίας, αποδεικνύει την ικανότητα που έχουμε να αποτρέψουμε τα σπίτια των λαϊκών εργατικών οικογενειών, να γίνονται βορά των τραπεζών και των fund. Οποιοσδήποτε άνθρωπος αντιμετωπίζει παρόμοιο πρόβλημα, να απευθυνθεί στα σωματεία του νομού μας. Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη».

Η κα Αναστασίου από την άλλη για την  απόλυτα επιτυχημένη κινητοποίηση, συμπλήρωσε: «Αυτό που θα ήθελα να προσθέσω εγώ από την πλευρά μου, είναι ότι πετύχαμε πραγματικά μία πρώτη νίκη, όμως πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας, ότι τίποτα ακόμα δεν έχει κριθεί, Δεν υπάρχει κανένας εφησυχασμός, καμία επανάπαυση, είμαστε πάντα σε ετοιμότητα έτσι ώστε να μπορέσουμε να φέρουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, για τον συμπολίτη μας Γιάννη Λύτρα. Καταφέραμε να σταματήσει ο πλειστηριασμός, να μειωθεί το χρέος, έτσι ώστε το αποτέλεσμα να είναι μία δόση, την οποία ο συμπολίτης μας να μπορεί να πληρώνει και να καλύπτει βέβαια και τις ανάγκες του. Το δεύτερο που θέλω να επισημάνω, είναι ότι καλούμε όλους τους συμπολίτες μας, όλους τους συνανθρώπους μας, που έχουν παρόμοια προβλήματα, να απευθύνονται στα συνδικάτα και σωματεία, να μη διστάζουν, να εμπιστεύονται τα σωματεία, γιατί μόνο μέσα από την οργανωμένη δράση και το κοινό αγώνα μπορούμε να έχουμε αποτελέσματα.

Άλλωστε έχουμε πολλά παραδείγματα δικαίωσης των αγώνων μας. Στην περίπτωση του Γιάννη Λύτρα, με την κοινή δράση, την οργάνωση, την αποφασιστικότητα και την ετοιμότητα μας, καταφέραμε να πετύχουμε αυτή την πρώτη νίκη. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα και απευθύνουμε κάλεσμα σε όλους τους συμπολίτες μας, ειδικότερα σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες που βιώνουμε, να απευθύνονται στα σωματεία, να μας έχουν εμπιστοσύνη και όλοι μαζί ενωμένοι, θα μπορέσουμε να καταφέρουμε το καλύτερο δυνατό».

Ο ίδιος  ο κ. Γιάννης Λύτρας που ζει εδώ και 10 χρόνια μια μεγάλη περιπέτεια, λόγω των χρεών που είχε  από ένα δάνειο το οποίο είχε λάβει πριν από αρκετά χρόνια, προκειμένου να ξεχρεώσει ένα άλλο χρέος, που είχε δημιουργηθεί, από την χρήση πιστωτικών καρτών, ανέφερε τα εξής: «Είμαι ο παθών που θέλουν να του πάρουν το σπίτι, είχα πάρει 18 χιλιάρικα, τους έχω δώσει 70 και μου ζητάνε άλλα 60. Ευχαριστώ τα σωματεία που μαζί μου έκαναν χθες αγώνα στην Αθήνα. Ο αγώνας συνεχίζετε μέχρι να βρούμε καλό αποτέλεσμα, να μπορώ και εγώ να δώσω τη δόση μου και να ζω σαν άνθρωπος κάθε μήνα. Να μπορέσω να τους δώσω και μία προκαταβολή και να λήξει αυτό το θέμα. Θέλω να μπορώ και εγώ να ζήσω σαν άνθρωπος, χωρίς αυτό το άγχος που με βασανίζει εδώ και 10 χρόνια».