ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΙ… ΑΧΡΩΜΟΙ… ΑΓΕΥΣΤΟΙ…

Εκείνο που αποτελεί  χαρακτηριστικό γνώρισμα των δημοτικών συνδυασμών για τις επερχόμενες εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι η «αχρωμία»… Η επιλογή αυτή ήταν ευθύς αρχής η επιδίωξη των επικεφαλής των παρατάξεων. Σχεδόν όλοι επέλεξαν το στήσιμο του ψηφοδελτίου πάνω στην διαπροσωπική σχέση του αρχηγού με τους υποψηφίους δημοτικούς συμβούλους. Δεν τέθηκε καν κάποιος υποτυπώδης στρατηγικός στόχος ούτε φυσικά οριοθετήθηκαν ιδεολογικά στάνταρ. Ούτε λόγος για όραμα . Ούτε η πιο απλή προτροπή του στιλ «- Έλα μαζί μου  να πάμε μαζί το ποτήρι από την μια άκρη του τραπεζιού στην άλλη…» Δηλαδή « Έλα να κάνουμε ένα, δύο, τρία πράγματα αν μας εμπιστευτεί ο πολίτης.»

Έτσι φτιάχτηκαν δημοτικοί συνδυασμοί χωρίς νεύρο πολιτικό… χωρίς το σφρίγος που δίνει η κατάκτηση του προτεινόμενου στόχου… Άοσμοι … άχρωμοι … Όλο το εγχείρημα οικοδομήθηκε με τον φόβο μήπως και δεν μπορέσει να παρουσιαστεί πειστικά το «ανεξάρτητο του επικεφαλής…». Αυτών των ίδιων που επί δεκαετίες στελέχωναν κυβερνητικά κόμματα φτάνοντας μέχρι τα έδρανα της βουλής ή τον προθάλαμο κάποιου υπουργείου…

Τώρα διαγράφουν  το παρελθόν  τους. Παίρνουν απόσταση από το χθες … για να παρουσιαστούν πιο «νέοι» από τους νέους… Αν εκλεγούν ο δήμος θα βαφτεί   με το χρώμα το  «λευκό»… Αυτή είναι η πρώτη τους επιλογή μόνο και μόνο για να μπορούν να ψαρεύουν ψηφοφόρους από άκρα δεξιά μέχρι άκρα αριστερά …

Αυτό τους  «απαλλάσσει» από την κηδεμονία του κόμματος ( την κομματική ιδιότητα ή το κομματικό παρελθόν το χρησιμοποιούν σε ειδικές και επιλεγμένες περιπτώσεις), όμως τους στερεί την δυναμική της θέσης , το πάθος του ομογενοποιημένου συνόλου,  τον αέρα της κοινής θέλησης. 

Δηλώνουν «ανεξάρτητοι» από την κεντρική πολιτική σκηνή.

 «-Τι δουλειά τους αυτοί, την δουλεία μας εμείς» λένε οι επικεφαλής. Δηλαδή αν στην 117 ΠΜ φέρουν πυρηνικά… αν πουλήσουν το λιμάνι Κατακόλου … αν βγάλουν στο σφυρί τον Καϊάφα…  αν πάρουν από την Αρχαία Ολυμπία την τελετή της αφής της Ολυμπιακής Φλόγας.. αν η εξόρυξη υδρογονανθράκων προκαλέσει ή περιβαλλοντολογική επιβάρυνση ή τουριστικό πρόβλημα… αν δώσουν την παραλία μας   σε ξενοδοχειακά συγκροτήματα τα οποία φράξουν την θάλασσα  …    οι οικείοι δήμαρχοι και τα αντίστοιχα ΔΣ τι θα πρέπει να κάνουν?

Αν η όποια κυβέρνηση περικόψει την χρηματοδότηση των Ο.Τ.Α. ή αναθέσει την διαχείριση των απορριμμάτων σε ιδιώτες δεν πρέπει οι δήμαρχοι και τα δημοτικά συμβούλια να αντιδράσουν?

Τα προβλήματα έχουν πολιτικό χρώμα και πολιτική αιτία… και για να επιλυθούν απαιτούν πολιτική άποψη, θέση και  λύση. Λύση προς όφελος του λαού.  Τουλάχιστον αυτή την σημαία – την σημαία του αγώνα – έπρεπε να την είχαν σαν παντιέρα τους οι δημοτικοί συνδυασμοί. Την σημαία του αγώνα «για όλου του κόσμου το ψωμί το φως και το τραγούδι.» Η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι ο πιο  κατεξοχήν λαϊκός θεσμός. Σάρκα από τη σάρκα του λαού. Πρέπει να αποτελεί τον ταγό και όχι τον ουραγό της κοινωνίας. Με τον δήμαρχο πρώτο μεταξύ πρώτων και ίσο  μεταξύ ίσων και το δημαρχείο «γυάλινο σπίτι» του πολίτη. Γιατί όπως έλεγε και ο Τσέχος πρόεδρος Β Χάβελ η «τοπική αυτοδιοίκηση είναι η εξουσία με τα απευθείας βλέμματα.»    

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ