«Έρημο κτίριο» το διοικητήριο στον Πύργο

Περίεργες πολιτικές το κατάντησαν άνευρο κουφάρι.

Κάποτε ήταν το «επιχειρησιακό κέντρο» του νομού . Έσφυζε από ζωή. Και οι πέντε όροφοι του αποτελούσαν σημεία ουσιαστικής διοίκησης . Εδώ κτυπούσε η καρδιά της Ηλείας . Εδώ ήταν όλες οι υπηρεσίες συγκεντρωμένες κάτω από το ίδιο κεραμίδι…

ο λόγος για την «νομαρχία Ηλείας!»

                Σήμερα το κτίριο είναι αδειανό πουκάμισο. Μοιάζει με σχολείο χωρίς μαθητές . Όλοι  οι όροφοί του είναι παγερά βουβοί. Μια εκνευριστική ησυχία  επικρατεί από το πεζοδρόμιο μέχρι και τον τελευταίο όροφο. Έξω από το κτίριο στην οδό Μανωλοπούλου ένα μόνο αυτοκίνητο με την επιγραφή πάνω στις λαμαρίνες του «περιφέρεια δυτικής Ελλάδος».

                Σχεδόν κανείς πολίτης δεν κατευθύνεται προ στο κτίριο. Κάποτε    στα  ασανσέρ σχηματίζονταν ακόμα και ουρές .Τώρα σχεδόν ανενεργά. Στον πρώτο , στον δεύτερο ακόμα και στον τρίτο όροφο που στεγάζονται οι αντιπεριφερειάρχες  επικρατεί η ίδια ησυχία.

 Ο καταλληλότερος , ίσως ,νομάρχης που πέρασε από την Ηλεία ο αείμνηστος Ηρακλής Παπαδόπουλος έφτιαξε το κτίριο σε έξι μήνες .Τότε οι Πυργιώτες έλεγαν ότι πάει την     νομαρχία στο Κατάκολο( η νομαρχία στεγάζονταν στα Χαλικιάτικα΄στην οδό Ιφίττου .

Η «νομαρχία» στέγασε όλες τις υπηρεσίες του κράτους. Στο ισόγειο αριστερά όπως έμπαινες από Μανωλοπούλου ήταν το Δασαρχείο . Ακριβώς απέναντι το Δημόσιο Ταμείο. Στο πρώτο όροφο η Δ.Ο.Υ. και η Διεύθυνση Γεωργίας ( αυτή παραμένει ). Το τμήμα Συγκοινωνιών , η Πρωτοβάθμια και η Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση  στους πιο πάνω ορόφους  κτλ

Όσο τα χρόνια περνούσαν τόσο έφθινε η κατάσταση . Μία – μία οι υπηρεσίες έφευγαν .  φεύγοντας «έπαιρναν» μαζί τους και διάφορες φήμες. Οι περισσότερες ανεπιβεβαίωτες. Όμως όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά. Οι φήμες οργιάζουν ακόμα. Κάποιοι μιλούν για επιλογές κτιρίων κάποιων , για να εισπράττουν «αυτοί οι κάποιοι» τα υψηλά ενοίκια.

Μπορεί οι φήμες να είναι ανεπιβεβαίωτες , επιβεβαιωμένη όμως είναι η ταλαιπωρία του πολίτη. Κάποτε ο τότε νομάρχης Τάκης Δημητρουλόπουλος  σε συζήτηση είχε εκφράσει την ανάγκη  να φτιαχτεί ένα μικρό «διοικητήριο» για να μαζευτούν οι διασκορπισμένες υπηρεσίες. Τότε έχει προταθεί ο χώρος του παρκινγκ δίπλα στο ναό του Αγίου Διονυσίου .

Φυσικά και το έργο δεν έγινε. Μια πρόταση ήταν . Μια σκέψη που επιβεβαιώνει  την ανάγκη για την συστέγαση όλων των υπηρεσιών για την εξυπηρέτηση όλων το πολιτών  το ίδιο. Ανεξαρτήτως δυνάμεων, ηλικίας και το κυριότερο κατοχής αυτοκινήτου για να μεταβείς π.χ.  από την Συντριάδα ( τμήμα συγκοινωνιών) στα Χαλικιάτικα ( Δασαρχείο).

Βγαίνουν και κλειδώνουν.

«Το 2006 που ήρθα στον Πύργο ,  το διοικητήριο είχε περίπου 380- 400  υπαλλήλους ενώ σήμερα  180- 200. Σε περιόδους ακμής  η νομαρχία έμοιαζε με μελισσοσμήνος . Τα γραφεία γεμάτα υπαλλήλους καθισμένοι σε απόσταση αναπνοής ο ένας από τον άλλο .  Σήμερα βγαίνει ο υπάλληλος και κλειδώνει την πόρτα γιατί είναι μόνος του μέσα στο χώρο.» Μας λέει   υπάλληλος  της Περιφερειακής Ενότητας Ηλείας .

* “έρημοι οι όροφοι του διοικητηρίου¨”

*  “ερημιά και στον διάδρομο του αντιπερειφερειάρχη Ηλέιας”

* ” το πεζοδρόμιο της Μανωλοπούλου αδιάψευστος μάρτυρας της εκκωφαντικής ησυχίας του διοικητηρίου.”

Φωνές μόνο για μια βδομάδα.

Την βδομάδα αυτή το ισόγειο θυμίζει κάτι από τα παλιά. Γέμισε   ανθρώπινο θόρυβο. Βήματα, γέλια, φωνές.  Όχι δεν γύρισε ο χρόνος πίσω! Το φεστιβάλ κινηματογράφου για παιδιά και νέους  έφερε και αυτό το Δεκέμβριο «τα χελιδόνια του» . Παιδιά που θα μείνουν  για μια βδομάδα .

 Θα φύγουν την Δεύτερα αφήνοντας και πάλι βουβό  το τεράστιο κτίριο …

Γιώργος Μαρκόπουλος