Μ. Κατρίνης: Οι ανισότητες της κυβέρνησης και οι μη προνομιούχοι της κρίσης

«Η μόνη, ως τώρα, στρατηγική αντιμετώπισης της υγειονομικής κρίσης σε όλο τον πλανήτη, αλλά και στη χώρα μας, φαίνεται ότι είναι το «βλέποντας και κάνοντας». Μια στρατηγική που υποδεικνύεται από τους ειδικούς, εφόσον όλα εξαρτώνται από την εξέλιξη της πανδημίας και την πρόοδο στον τομέα των μέσων αναχαίτισής της.

Αυτό, ωστόσο, δεν αποτελεί πανάκεια για όλες τις περιπτώσεις. Δεν αποτελεί σωστή επιλογή η υιοθέτηση  του «βλέποντας και κάνοντας» στην οικονομία, όταν το καράβι έχει ήδη προσκρούσει στο παγόβουνο και το ζητούμενο δεν είναι αν πρέπει να οργανωθεί επιχείρηση διάσωσης, αλλά το πόσοι και ποιοι θα σωθούν.

Με βάση μια τέτοια αναλογία, βλέπουμε την κυβέρνηση να αποφασίζει να διαθέσει σωστικά μέσα μόνο για το πλήρωμα και όλους όσοι ταξίδευαν με ασφάλεια σε καμπίνα, ενώ όλοι οι υπόλοιποι επιβάτες του καταστρώματος αφήνονται στο έλεος της τύχης τους, στο μέσο του ωκεανού.

Και αυτοί δεν είναι λίγοι, αλλά ένα μεγάλο ποσοστό της ελληνικής κοινωνίας. Είναι οι μακροχρόνια άνεργοι για τους οποίους δεν προβλέπεται κάποιο βοήθημα. Είναι οι βιώσιμες μικρομεσαίες επιχειρήσεις και οι επαγγελματίες, που θα έσωζε, υποτίθεται, η ΝΔ από τη φορομπηχτική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά που λόγω εκείνης της υπερφορολόγησης δεν είναι ‘’τραπεζικά ενήμεροι’’ και εξαιρούνται από τα μέτρα ενίσχυσης της ρευστότητας! Είναι και οι εργαζόμενοι σε αυτές τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που θα μείνουν άνεργοι. Είναι και οι αγρότες και κτηνοτρόφοι, που χωρίς άμεση ενίσχυση είναι αμφίβολο αν θα μπορέσουν να καλλιεργήσουν, με συνέπειες όχι μόνο για τους ίδιους, αλλά και για τη διατροφική επάρκεια της χώρας.

Είναι, επομένως, σαφές ότι οι αποφάσεις του σήμερα κρίνουν το αύριο και εγκυμονούν νέες ακραίες ανισότητες στην ελληνική κοινωνία και νέους μη προνομιούχους. Υπάρχει χρόνος να αποτραπεί ο εφιάλτης μιας ανθρωπιστικής κρίσης και να δοθεί η ευκαιρία της διάσωσης σε όλους. Βούληση υπάρχει;

Aναπάντητα ερωτήματα για το «Ταμείο Μολυβιάτη». Να διεκδικήσουμε όλοι μαζί όλα τα υπόλοιπα χρήματα του Ταμείου για να γίνουν έργα στην Ηλεία

Αναπάντητα παραμένουν πολλά ερωτήματα σχετικά με τα έσοδα και τις πιστώσεις του λεγόμενου «Ταμείου Μολυβιάτη», αφού οι ασαφείς απαντήσεις που δίνουν τα αρμόδια υπουργεία και τα ελλιπή στοιχεία που καταθέτουν, μετά από σχετική ερώτηση στη βουλή, περισσότερο συσκοτίζουν, παρά ρίχνουν φως στη διαχείριση των πόρων του Λογαριασμού Αρωγής Πυρόπληκτων.

Τα στοιχεία που δίνονται από το υπουργείο Οικονομικών δεν μπορούν να συσχετιστούν με τα στοιχεία που δίνονται από το Υπουργείο Ανάπτυξης, αφού τα νούμερα είναι διαφορετικά, τα αθροίσματα είναι διαφορετικά και δεν μπορούν να υπάρξουν συγκρίσεις σε ανόμοια ποσά.

Από τη μια πλευρά το υπουργείο Ανάπτυξης δεν διαχωρίζει τις πληρωμές που έγιναν με κρατικές πιστώσεις από τις πληρωμές που έγιναν μέσω του λογαριασμού πυρόπληκτων κι έτσι δεν μπορεί κανείς να δει ποιες πληρωμές έγιναν κι από πού. Από την άλλη πλευρά το υπουργείο Οικονομικών δεν δίνει σαφή απάντηση στο ερώτημα ποιο είναι το σημερινό διαθέσιμο υπόλοιπο του εν λόγω λογαριασμού.  Στην έγγραφη απάντησή του με ημερομηνία 28/2/2020 ο υπουργός Οικονομικών αναφέρει ότι στο «Λογαριασμό Αρωγής Πυρόπληκτων» υπήρχε στις 28/1/2020 εναπομείναν δεσμευμένο, άρα μη διαθέσιμο, υπόλοιπο 61.325.823,87 ευρώ, σημειώνοντας ότι το σύνολο του δεσμευμένου ποσού προορίζεται για την ολοκλήρωση των ήδη εγκεκριμένων έργων στις πληγείσες περιφέρειες, με την πληρωμή να γίνεται βάσει της προόδου των εργασιών τους.»

Μιχάλης Κατρίνης