Οι χαρταετοί … του Μίκη Θεοδωράκη (κείμενο του Γ.Μαρκόπουλου)

Η Καθαρά Δευτέρα καθιερώθηκε ως αργία στις 8 Μαρτίου του 1954. Συνηθίζεται αυτή την μέρα, εκτός των άλλων εθίμων για την έναρξη της σαρακοστής και  το πέταγμα του χαρταετού.

 Το 1963 κάποιοι νέοι στην Αθήνα πετούν χαρταετούς με το σήμα της Ειρήνης. Ήταν η εποχή που έμπαινε παγκοσμίως από το φιλειρηνικό κίνημα, το αίτημα του περιορισμού ή καλύτερα του παγώματος των πυρηνικών εξοπλισμών από τις δύο υπερδυνάμεις , Η.Π.Α. και Ε.Σ.Σ.Δ. 

  Υπήρξε άμεση κινητοποίηση της αστυνομίας που εντόπισε και προσήγαγε τους νεαρούς για τα περαιτέρω. Οπωσδήποτε η κατηγορία θα στηρίζονταν στο γνωστό  κατάλοιπο  της εποχής του «ψυχρού πολέμου». Τι άλλο από το  «κομμουνιστικός δάκτυλος»…

 Αυτό το γεγονός αποτέλεσε και την αφορμή για τον μεγάλο Μίκη Θεοδωράκη να γράψει το ορχηστρικό «οι χαρταετοί» για τις ανάγκες του θεατρικού έργου του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Η γειτονιά των αγγέλων».   Το έργο ανέβηκε στις 4 Οκτωβρίου εκείνης της χρονιάς στο θέατρο «Κοτοπούλη-Ρεξ», με σκηνικά, κοστούμια Βασίλη Φωτόπουλου και χορογραφίες Βαγγέλη Σειληνού. Στους βασικούς ρόλους η Τζένη Καρέζη, ο Νίκος Κούρκουλος, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Δημήτρης Νικολαΐδης, η Αλίκη Ζωγράφου, η Ζωή Φυτούση κ.α. Εκεί πρωτοεμφανίζεται ουσιαστικά σαν τραγουδιστής και ο Γιάννης Πουλόπουλος, ενώ ο Γιώργος Ζαμπέτας «κεντάει» με το μπουζούκι του πάνω στις μελωδίες του Θεοδωράκη. Ο δίσκος με τα τραγούδια της παράστασης κυκλοφόρησε  από την Columbia του εκ Κοντοβάζενας  Αρκαδίας Θ. Λαμπρόπουλου  και περιέχει τέσσερα τραγούδια και έξι ορχηστρικά θέματα.

Γιώργος Μαρκόπουλος